Η Επιστροφή μου στη Χώρα του Ποτέ!

 

IMG 6521 (1)

 

Καταρχήν, ας ξεκινήσουμε με το καλοκαίρι, που ούτε κατάλαβα όχι μόνο πώς πέρασε αλλά καλά-καλά πώς ξεκίνησε. Την ζωή μου έμαθα να τη μετρώ με καλοκαίρια και με τον παραπάνω συλλογισμό αυτός ήταν ένας χαμένος κουραστικός, αγχωτικός και ψυχαναγκαστικός χρόνος που με εξόντωσε ψυχικά και σωματικά. Στιγμές και αναλαμπές θυμάμαι από μια περίοδο υπερφορτωμένου προγράμματος. Ο εγκέφαλός μου λειτουργούσε συνεχώς δίνοντας πληροφορίες και εντολές έτσι ώστε να με βρει μια κανονική υπερκόπωση και να τα καλύψει όλα, και κυρίως εμένα. Για πολύ πολύ καιρό είχα όχι μόνο αρνητική διάθεση αλλά και εχθρική, ιδιαίτερα με αυτά που συνέβησαν στην χώρα όλο το καλοκαίρι και με επηρέασαν τόσο αρνητικά που μου βγήκε  μια επιθετική απαξίωση για όλους και για όλα.

Μήνες δεν ήθελα και αρνιόμουν πεισματικά να γράψω έστω και μια γραμμή, ούτε το όνομά μου. Ο θυμός μου γιγαντώθηκε και κυριολεκτικά με έθαψε από κάτω του για καιρό και σε συνδυασμό με την υπερκόπωσή μου οι μέρες κυλούσαν και εγώ καθόμουν άπρακτη, κουρασμένη, θυμωμένη που ακόμα και έτσι έπρεπε να παραμείνω δημιουργική για να παράγω ιδέες, νέες επιτυχίες, επιτυχημένα projects σε μια κατεστραμμένη ολοσχερώς Ελλάδα που ήξερα και ξέρω πως θα κάνει χρόνια για να αναστηθεί. Αν αναστηθεί ποτέ όσο θα ζω εγώ ή θα έχω γίνει στάχτη σε βαζάκι. Γύρισα σελίδα στη χώρα μου και έθαψα μέσα μου και αυτά που έκανα τα τελευταία είκοσι χρόνια, τα πιο ωραία μου μέχρι τώρα και τα πιο παραγωγικά.
Όταν φίλοι και γνωστοί μου θυμίζουν τα περιοδικά της πρώτης γραμμής που δημιούργησα και δούλεψα εξοντωτικά για αυτά, δηλαδη τη Vogue Hellas και το λατρεμένο μου Life&Style, ρωτώντας με γιατί δεν τα επανακυκλοφορώ, γελάω όχι μόνο με πικρό χαχανητό, αλλά σχεδόν χαιρέκακο και σκωπτικό.


Αναρωτιέμαι γιατί με ρωτούν αφού ισοπεδώθηκαν τα πάντα πλέον σε αυτή τη χώρα, όλοι μισούν όλους, όλοι θεωρούνται απατεώνες, όλοι κλέφτες και λωποδύτες. Οι επιχειρηματίες που δεν τα κατάφεραν να επιβιώσουν, απατεώνες, κακούργοι, χειρότεροι απο έμποροι ναρκωτικών και ας έδωσαν φόρους εκατομμυρίων, δημιούργησαν χιλιάδες νέες δουλειές και νέους κλάδους επιχειρηματιών (αν ήταν κάποιοι που είχαν ισχυρή σχέση με το σύστημα να είστε σίγουροι πως θα εξέδιδαν ακόμα τα περιοδικά τους). Ήθελα να ήξερα αυτοί που κατηγορούν όλους και όλα και βγάζουν όλη τους την καταπιεσμένη συμπλεγματική ψυχή δεν αναρωτιούνται το αυτονόητο; Δεν βάζουν τους εαυτούς τους στην θέση αυτών που αναγκάστηκαν να κλείσουν τις επιχειρήσεις τους μικρές ή μεγαλες και να παραμείνουν στην ίδια χώρα υπομένοντας δικαστήρια, ποινές, πρόστιμα; Ποιος λογικός άνθρωπος, αυτοδημιούργητος κιόλας, θα επέλεγε αυτή τη λύση αν θα μπορούσε να κάνει κάτι άλλο σε αυτή την απαξιωτική με την ιδιωτική πρωτοβουλία χώρα; Από την άλλη ίσως τώρα μερικοί να ξύπνησαν και να κατάλαβαν τι βιβλική καταστροφή έγινε τα τελευταία πέντε χρόνια στη χώρα μας.

 

PicMonkey Collageelena

Ευτυχώς υπήρχαν μικρές αναλαμπές χαράς με παλιούς και νέους φίλους από τον παγκόσμιο αισιόδοξο κόσμο της μόδας με τους οποίους συναντηθήκαμε μετά από καιρό και έτσι πήρα λίγο breeze αισιοδοξίας.


Όλα κατέρρευσαν στην Ελλάδα όπου η νέα φιλοσοφία απαιτεί πως όμορφο και ηθικά αποδεκτό θεωρείται μόνο το μίζερο. Τα όνειρα για ταξίδια, το καλό ντύσιμο, η μόδα, οι νέες παγκόσμιες τάσεις, οι παλιές αριστοκρατικές αναφορές σε ανθρώπους και ιστορίες και η απόδραση από τη μιζέρια θεωρούνται πράξεις και σκέψεις ποινικά κολάσιμες.


Έλεγα φωναχτά προχθές πως αν ζούσε στις μέρες μας ο Ωνάσης, θα ήταν φυλακή και μάλλον μέχρι να διαλευκανθεί πώς έκανε την περιουσία του θα πέθαινε στη φυλακή. Καλώς ή κακώς, την ίδια οδό θα έπρεπε να είχαν πάρει και να είχαν σαπίσει στη φυλακή όλοι μα όλοι οι Έλληνες μεγάλοι επιχειρηματίες (δεν είναι όλοι καθάρματα, ξέρετε) που τους εκβίαζαν κάποια σεσημασμένα μπουμπούκια πολιτικοί των μεταπολιτευτικών χρόνων και πάει λέγοντας. Αφήστε, ας μην ανοίξουμε αυτούς τους φακέλους, όπως και το δημόσιο κλαδικό σύστημα, γιατί θα πέσει κλαυσίγελος.

 

onassis-olympic-air

 Αν ζούσε στις μέρες μας ο Ωνάσης, θα ηταν φυλακή και μάλλον μέχρι να διαλευκανθεί πώς έκανε την περιουσία του θα πέθαινε στη φυλακή.

 


Ποια περιοδικά, λοιπόν, ποιες ιδέες, ποια όρεξη να έχω εγώ, που έμπαινα κάποτε στο γραφείο μου και τρέλαινα κόσμο, αφού τους αφιόνιζα με νέες ιδέες, σχέδια, όνειρα.


Ποιος νοήμων θα καθίσει να φωτογραφηθεί σπίτι του, να φορέσει όμορφα και ακριβά ρούχα ποιότητας (sorry, κιόλας, αλλά είναι αλήθεια πως η ποιότητα ανέκαθεν κόστιζε) και να φανεί γελαστός, αισιόδοξος με τα παιδιά του αγκαλιά, μη σκεπτόμενος πως την επομένη θα τον κλέψουν, θα τον βρίζουν πού και πώς βρήκε τα λεφτα του και γιατί αυτός μας δείχνει την ευτυχία του και δεν ψοφάει... Ο κλέφτης, ο απατεώνας, και άλλα τέτοια ευτράπελα. Τα παιδιά του μάλλον θα στοχοποιηθούν, ο σκύλος του, αν έχει ποζάρει, θα φάει φόλα κ.λπ κ.λπ. Για ποιο παρόν και για ποιο μέλλον εγώ να δουλέψω, σκεφτόμουν, σκέφτομαι και βυθιζόμαι στις σκέψεις μου πιο πολύ.

 

photo 14 

Το Hello! που λάτρεψα απο παιδί, πίστεψα και έφερα στην Ελλάδα, μου έδωσε πολλές χαρές, αλλά και ισόποσες λύπες. Σε ποια Ελλάδα να κρεμάσεις περιοδικά στο περίπτερο με glamour χαρά, αισιοδοξία και ποιότητα διεθνούς star system; Θεωρούν το lifestyle υπαίτιο για τα δεινά του Φαραώ. Οι κακομαθημένοι πλέον Έλληνες διψούν για αίμα και κακό κουτσομπολιό για να ξεχάσουν τα προβλήματά τους. Ευτυχώς πολλές σελίδες του με αποζημιώνουν. Αντιστεκόμαστε σθεναρά στη φτήνια...

 

Γιορτάζει αυτή την εβδομάδα το Hello!, ένα περιοδικό που είχα στόχο από παίδι να φέρω στην Ελλάδα και το κατάφερα πριν από δέκα χρόνια ακριβώς.


Μια δεκαετία στην Ελλάδα, μια δεκαετία που εγώ και η ψυχή μου ξέρω τι τράβηξα για να κυκλοφορεί ακομα. Και όταν μου ζήτησαν τα παιδιά να γράψω το επετειακό editorial, τους είπα επί λέξει πως θα βρίσω μεταξύ άλλων πολλούς και ας μη συγχιστούμε επετειακά, γιατί θα φάμε νέες μηνύσεις και θα αναγκαστούμε μεγάλοι άνθρωποι εγώ και ο Καβατζίκης να πουλήσουμε τα κορμιά μας (και δε θα πιάσουν και τίποτα φοβάμαι).


Ξέρετε τι Hello! είχα εγώ στο μυαλό μου; Hello! της οικογένειας, των ερωτευμένων ζευγαριών στο εξώφυλλο, με μαμάδες, παιδιά, σκυλιά στα σπίτια τους να υποδέχονται με αισιοδοξία τους αναγνώστες, εξώφυλλο λιτό, ελιτίστικο, διανθισμένο με διεθνή θέματα και διάσημους ξένους σταρ, αληθινούς σταρ, όχι αυτούς που θέλετε κάποιοι (που μοιραία επηρεάζετε τις κυκλοφορίες) πεισματικά σε αυτή τη χώρα της γενικής μίζερης εποχής. Εξώφυλλα που ξεχειλίζουν χαμόγελα και όχι παπαρατσικές επαναλήψεις (άλλος ένας κλάδος που το Ηello! δημιούργησε και γιγάντωσε) με την κάθε καβαλημένη TV υπερ-περσόνα (ελλείψει θεμάτων), που είναι οι μόνες κεφάτες πλούσιες Ελληνίδες φορτωμένες με σακούλες από δωρεάν shopping και telemarketing και τις λατρεύουν κάποιες ανεγκέφαλες στο twitter, γιατί μοιράζουν κατσαρόλες και κραγιόν τσάμπα. Φτηνό και εύκολο, απελπισμένο κοινό.


Το γούστο του κοινού των αναγνωστών πήγε άλλα δεκαπέντε χρόνια πίσω και αναδείχτηκαν στην κρίση εκδοτικά φαινόμενα φτηνού κιτρινισμού που όμως πουλούν (με ψεύτικες ειδήσεις, προπέρσινα φωτογραφικά υλικά, ό,τι πιο ακαλαίσθητο εικαστικά), συμπαρασύροντας έναν ολόκληρο εκδοτικό κλάδο. Γιατί και όσοι αντέχουμε να πληρώνονται όλα και όλοι στην ώρα τους, πρέπει για να αντέξουμε, να σας δώσουμε αυτό που τόσο κακομαθημένα σας μάθαμε να ζητάτε. Παπαράτσι, παπαράτσι, παπαράτσι χωρίς νόημα, τα ίδια και τα ίδια, οι ίδιες γυναίκες (που δυστυχώς στατιστικά επιμένετε να θέλετε, παρά τα πειράματα που κάνουμε για διαφοροποίηση), αφού καλομάθατε μια φορά και θέλετε συνέχεια! Αφορμή για σχόλια, κουτσομπολιό, προφανώς σκεπτόμενες επιφανειακά να ξεχάσετε λίγο τα θέματά σας, που σε κάθε σπίτι έχουν γίνει ατέλειωτα. Ευτυχώς, εκτός από το εξώφυλλο, μέσα στο τεύχος του Hello παρηγοριέμαι πως πολλές, πάρα πολλές σελίδες γίνονται όπως θα έπρεπε, με διεθνείς σταρ, βασιλικά θέματα, ονειρεμένες εικόνες απο υπέροχα σπίτια και αισιόδοξους ανθρώπους.

Τις σελίδες των νυχτερινών κέντρων πραγματικά τις προσπερνάω, γιατί όσο αρέσουν και τις ζητούν κάποιοι, άλλο τόσο βγάζω εξανθήματα εγώ. Εξανθήματα βγάζω επίσης και όταν αναγκαστικά δίνω τη συναίνεση για να βάζουμε κάποια συγκεκριμένα πρόσωπα - μερικά μάλιστα έχουν λοιδορήσει αβίαστα το περιοδικό μας και φέρθηκαν όπως επιτάσσει η πραγματική τους φύση, δηλαδή γαϊδουρινά, αν και το συμπαθώ το τετράποδο και το θίγω τώρα ως παράδειγμα καθότι βαθιά φιλόζωη, αλλά τι να κάνουμε...


Δυστυχώς, δε δημιουργούμε περιοδικά μόνο για εμένα, την εκδότρια και τους γνωρίζοντες δημοσιογράφους (αλλιώς θα έβαζα μόνο αυτούς τους δέκα που πραγματικά εκτιμώ, τους εξαιρετικά σπάνιους και ολίγους στη showbiz), αλλά για όλους τους αναγνώστες - και περί ορέξεως... άβυσσος!


Εδώ κλείνει το κεφάλαιο HELLO!, που θυμήθηκα και ξέδωσα τον καημό μου και ίσως σας κούρασα, και συνεχίζω με τα των τελευταίων μηνών που με "έριξαν" τόσο πολύ και που ίσως ταυτιστείστε κι εσείς μαζι μου, δεν μπορεί όλο αυτό το ψυχικό αλαλούμ να το περνάω μόνο εγώ! Δυστυχώς, δεν είχα ποτέ το ευλογημένο προνόμιο να μην εμβάθυνω στη σκέψη μου.

Στην έκτη δημοτικού η δασκάλα μου, αφού κάλεσε τους γονείς μου στο σχολείο μου, έγραψε από κάτω από την έκθεσή μου με ελεύθερο θέμα (είχα διαλέξει το άγχος (!) ως τη νέα αρρώστια της εποχής) τα κάτωθι: "Αγαπητή μου, Έλενα, μη σκέφτεσαι πάντα τόσο πολύ και βαθιά. Όλα θα ξεπερνιούνται με πιο ανάλαφρες σκέψεις". Η δασκάλα σου, κα Φεταλίδου.

Όλα τα παραπάνω σε συνδυασμό με το ασίγαστο πνεύμα μου, το ασυγχώρητο πείσμα μου να φέρω πίσω τη ζωή που δικαιωματικά μου ανήκε και μου ανήκει ήρθαν και με εξόντωσαν.


Συνήλθα...
Νομίζω...

 

IMG 9981

Ταξιδεύω συνεχώς ξεφεύγοντας από το μίζερο καθημερινό καθεστώς, δουλεύοντας ασταμάτητα.

 

Προσπαθώ με το καυστικό χιούμορ που διαθέτω και με έχει σώσει στη ζωή μου και την τεράστια αγάπη και δύναμη του άντρα μου, που τον ερωτεύομαι από την αρχή μετά από είκοσι χρόνια γάμου και είκοσι δύο σχέσης να φέρω τη ζωή μου πίσω. Δουλεύω ακατάπαυστα όλο το 24 ωρο, σχεδιάζω συλλογές ρούχων, όπως παλιά, που ήμουν σπουδάστρια-σχεδιάστρια και είχα να παραδώσω εργασίες, και ταξιδεύω συνεχώς δειγματίζοντας, επικοινωνώντας με αισιόδοξους ξένους επαγγελματίες, κερδίζοντας τη χαμένη μου δημιουργικότητα.


Αξία υπέρτατη, που μου τη ρούφηξε αυτή η αυτοκαταστροφική χώρα που επέλεξα να ζήσω, να παλέψω να επενδύσω και δεν την εγκατέλειψα ποτέ, ούτε και όταν μου έρχονταν προτάσεις για ανάπτυξη του Life&Style αλλά και άλλων περιοδικών μας σε διάφορες αναπτυσσόμενες όσον αφορά τον Τύπο χώρες.

 

photo 15

 

Δημιουργώ, δουλεύω, ονειρεύομαι όλο το 24ωρο. Προσπαθώ να βγάλω το κεφάλι έξω απο την ελληνική τρύπα της μιζέριας. Ολοκλήρωσα τη Resort collection ELENA MAKRI Mykonos 2016, που δειγματιζεται σε Ελλάδα και εξωτερικό και παράλληλα ολοκληρώνω την συλλογή Resort ELENA Makri MYKONOS 2017. 


Αυτό θα απαιτούσε ξεσπίτωμα και μεταφορά επαγγελματικής έδρας. Όχι, η Ελλάδα είναι η χώρα μας, θα μείνουμε εδώ.


Εδώ θα πάνε και τα παιδιά μας σε ελληνόφωνο σχολείο, θα κάνουν και αρχαία υποχρεωτικά τέσσερα χρόνια και θρησκευτικά για λόγους πνευματικούς, κυρίως, και χλευάζαμε με τον άντρα μου αυτούς που έστελναν τα παιδιά τους σε ξενόφωνα σχολεία.
Τώρα βέβαια αυτοί ζουν στο εξωτερικό και μας χαιρετούν χαρωπά αφού "έστριψαν διά του αρραβώνος" για να αναπνεύσουν αισιοδοξία, μετακόμισαν σε χώρες που τουλάχιστον δεν είναι κολάσιμο αδίκημα να πας για ψώνια ή να καλοντυθείς ή να διασκεδάσεις σε πάρτι ένα βράδυ και να γιορτάζεις μέσα στο κέφι χωρίς να δεις τη φάτσα σου πρωτοσέλιδο.


Τα παιδιά τους μεγαλώνουν χωρίς να βλέπουν τους γονείς τους με μούτρα και κατάθλιψη και εμείς πήραμε αυτό που μας άξιζε ως πατριώτες που αναπτύξαμε μεγαλεπήβολα σχέδια "στη χώρα του ΠΟΤΕ -αλλά ΠΟΤΕ όμως- ούτε την Κυριακή ούτε καθημερινή".


Αφού κάναμε τη γενναία και βλακώδη επιλογή τόσων χρόνων, κάτσαμε και υπομένουμε φόρους και άλλους φόρους, πρόστιμα και ακόμα μεγαλύτερα πρόστιμα, που όρεξη να έχει ο εντεκάχρονος γιος μου να τα ξεπληρώσει αυτός κάποτε, όπως εγώ ξεπλήρωσα την παραμονή του γάμου μου τα οφειλόμενα (που δεν τελειώνουν ποτέ στην Ελλαδα) του μακαρίτη του πατέρα μου.


Αυτά...
Θέλετε κι άλλα;

Μήπως καταλάβατε γιατι δεν έγραφα τόσο καιρό, μήπως σας στεναχώρεσα και έχετε και τα δικά σας;

Καλή επιστροφή μου, λοιπόν, και την επόμενη φορά θα επανέλθω με κάτι πιο ανάλαφρο και καυστικό, που ξέρω πως σας αρέσει, π.χ. το στιλ του πρωθυπουργικού ζεύγους που προσέλαβε στιλίστρια (χρόνια συνεργάτιδά μας) για να τους αναμορφώσει-μεταμορφώσει στιλιστικά, αν και με χαρά προσφέρομαι αφιλοκερδώς όχι μόνο για το πρώτο ζεύγος, αλλά και για όλους τους πανέμορφους άρρενες με παράστημα James Bond της κυβέρνησης,  που μας εκπροσωπούν διεθνώς και τους χάρηκα με εθνική υπερηφάνεια τώρα που ήρθε για επίσκεψη ο φίλος Ολάντ.

 PicMonkey Collagepoliticas

dexiosi

 

 

Προσφέρομαι αφιλοκερδώς να μεταμόρφωσω στιλιστικά, όχι μόνο το πρώτο ζεύγος (που στην επίσκεψη στο Λευκό Οίκο, αν και με τη βοήθεια στιλίστα, ήταν σαν να πήγαιναν στον αρραβώνα του γιου του θείου Πελοπίδα που έχει πένθος) αλλά και στην υπόλοιπη κυβέρνηση, που διακρίθηκε με παράστημα James Bond στην επίσκεψη Ολάντ.

 

 FullSizeRender 1

H χώρα όπου σε ένα επίσημο δείπνο οι σερβιτόροι της Προεδρίας της Δημοκρατίας είναι πιο καλά ντυμένοι από τον πρωθυπουργό, τον πρόεδρο της Βουλής, τους υπουργούς.

 

photo (13)

Η νέα μου περιπέτεια λεγεται A´SHΚ: Ο νέος μου έρωτας. Προσιτά κοσμήματα που θα φόραγα όλο το 24ωρο. Λατρεύω τα κοσμήματα, προτιμώ τα αληθινά ή αυτά που έχουν δικαιολογημένα αξία να τα αγαπώ σαν αληθινά. Αυτά που δημιουργώ θα τα βρείτε σύντομα. Τα έχω αγαπήσει όπως το όνομά τους: A'SHK.

 


Από αυτό το blog, το Elena's diary, θα γράφω πάντα με ειλικρίνεια, χωρίς φόβο και πάθος, μόνο αλήθειες καταθέτοντας την ψυχή μου όπως σε όλα τα editorials στο Life&Style αλλά και στα βιβλία μου, έτσι όπως έκανα τόσα χρόνια που με συνηθίσατε εσείς και εγώ εσάς.
Όσοι έχετε άλλες απόψεις, καλώς τις έχετε αλλά μην μπαίνετε στον κόπο να βγάλετε σε σχόλια τον κακό σας εαυτό, το blog είναι μόνο θετικών σκέψεων και ονειροπολήσεων (χλιδάτο, εκτός τόπου και χρόνου για άλλους, ξιπασμένο κ.λπ κ.λπ, αλλά that's my world, folks) και για αυτό κακίες και ελληνικοί κομπλεξισμοί θα σβήνονται ως απαράδεκτα.


Στον δικό μου κόσμο έχουν θέση μόνο και πάντα οι καλοί και αυτοί μόνο κερδίζουν. (Για τους κακούς υπάρχουν πολλοί πολλοί ελληνικοί ιστότοποι να κακολογούν και να υβρίζουν για να αισθανθούν ανώνυμα σημαντικοί πετώντας τοξικά απόβλητα).

Σας στέλνω πολλή αγάπη και όση θετική σκέψη μου απόμεινε και σας υπόσχομαι πως ο χειμώνας θα μας βρίσκει συχνά μαζι.

Με αγάπη,
Έλενα

10 ρήσεις του Σωκράτη, μαθήματα ζωής
Ψυχοθεραπεία παντός καιρού